نویسندگان کلاسیک اطمینان می دادند که متقاضی بار یافتن می بایست ملتزم به تعظیم به فرمانروا شود . برای نمونه این همان کاری است که ارتبان هزرپتیش به روشنی برای تمیستوکلس تشریح می کند :

از میان پسندیدهترین قوانینمان آن قانونی از همه پسندیده تر است که به ما حکم می کند به شاه حرمت نهیم و به او مانند تمثال آن خداوندی که بر جهان فرمان می راند ، تعظیم کنیم بنابراین ، چنانچه رسوم ما را تایید می کنی و تعظیم کردن را می پذیری ، میتوانی او را ببینی و با او سخن بگویی، اما چنانچه آن را نمی پذیری ، ناچاری برای تقدم عرایضت ، به دیگران در مقام میانجی توسل جویی ؛ زیرا بر طبق رسوم اجدادی ما ، شاه نباید به مردی که از تعظیم کردن سرباز میزند ، بار دهد (تمیستوکلس ، کتاب27 ، بند5-4)

مکرایسمنیاس نیز یک واقعه را یاد آوری میکند و می گوید :

وقتی به حضور شاه بار رفت ، حلقه را که در انگشت داشت بیرون کشید و مخفیانه جلو پای خود افکند ، پس از آن به شتاب خم شد ، گویی تعظیم می کند و آن را برداشت او در برابر پارسیان وانمود به تعظیم کردن کرد اما در واقع از کاری که برای یونانیان شرم آور بود ، پرهیز نمود (حکایات گوناگون ، کتاب 1 ، بند 31) .

منبع : کتاب امپراطوری هخامنشی جلد اول – فصل پنجم:تصاویر جهان – صفحه 2-261 به نوشته « پی یر بریان » به ترجمه ناهید فروغان

-  -  -

البته باید یاد آور شویم که تعظیم به معنای زانو زدن و به خاک افتادن نبوده است (چون که ایسمنیاس زانو نمیزند ) و خم کردن بالا تنه کافی است .

متن قسمتی از کتاب های مقدس (عهد جدید) می باشد ، که در آخرین قسمت کتاب مقدس جدید آن یعنی " مکاشفه " به نوشته « یوحنا » است ، متن زیر در مورد منجی آخر زمان میباشد ، شما را به خواندن آن دعوت می کنم

" عیسی به زودی می آید "

...آنگاه فرشته به من گفت: « این سخنان راست و قابل اعتماد است و خدایی که وقایع آینده را از قبل به انبیا خود اطلاع میدهد ، فرشته خود را فرستاده است تا آنچه را بزودی روی خواهد داد به شما اطلاع دهد »

عیسی مسیح می فرماید : « گوش کنید ! من بزودی می آیم . خوشابه حال کسانی که آنچه را که در این کتاب پیشگویی شده باور می کنند. »

من ، یوحنا ، تمام این چیز ها را دیدم و شنیدم و زانو زدم تا فرشته ای را که آنها را به من نشان داده بود پرستش کنم . ولی او بار دیگر به من گفت « نه ، این کار را نکن ، من نیز مانند تو و برادرانت یعنی انبیا خدا و تمام کسانی که به حقایق این کتاب اعتماد دارند ، از خدمتکاران مسیح میباشم ، پس فقط خدا را پرستش کن. »

سپس به من دستور داده ، گفت : « پیشگویی های این کتاب را در دسترس همه بگذار ، چون به زودی بدکاران باز هم به کارهای بد خود ادامه خواهند داد و فاسدان باز هم فاسدتر خواهند شد ، ولی خوبان خوب تز و پاکان ، پاک تر میگردند»

عیسی مسیح میفرماید : « چشم به راه من باشید ، من به زودی می آیم و برای هر کس مطابق اعمالش پتداشی با خود خواهم آورد من الف و یا ، آغاز و پایان ، اول و آخر هستم. خوشابه حال کسی که لباس هایش را دائما میشویند. آنها اجازه ورود به شهر و خوردن میوه درخت حیات را خواهند داشت . اما فاسدان ، جادوگران ، زناکاران ، قاتلان ، بت پرستان ، دورغگویان و متقلبان ، به شهر راه نخواهند یافت » 

« من عیسی ، فرشته خود را نزد شما فرستادم تا همه چیز را با کلیسا ها در میان بگذارم . من از اصل و نسب داود هستم. من ستاره درخشنده صبح می باشم. »

« روح و عروس میگویند : بیا ! هر کس این را میشنود بگوید : بیا! هر که تشنه است بیاید ، و هر کس مایل است و از آب حیات به رایگان بنوشد »

به کسی که پیشگویی های این کتاب را میشنود به صراحت میگویم که اگر به نوشته های این کتای را چیزی اضافه کند ، خدا بلاهای این کتاب را بر سرش خواهد آورد و اگر از این پیشگوییُ مطلبی کم کند ، خداوند او را از درخت حیات و شهر مقدس که آن را شرح دادم ، بی نصیب خواهد ساخت . کسی که این چیزها را گفته است ، میفرماید « بله ، من بزودی می آیم ! »

« آمین ! ای عیسای خداوند ، بیا ! »

فقض خداوند ما عیسی مسیح بر همه شما باد !

آمین!

(یاد آور میشویم که به زودی قسمت های بسیار فراوانی از کتاب های مقدس را در اختیار بازدید کنندگان گرامی قرار خواهیم داد و از همین جا از  "مائده" ، دوست مسئول  تشکر می کنم که کتاب مقدس را در اختیار من قرار داد ، تا من به رغم مسولیت خود آن را در اختیار شما بازدید کننده گرامی قرار دهم )

 ش

     مقبره سلطنتی نقش رستم : تلاشهای داریوش از آنجا که در مکانی ، در نزدیکی تخت جمشید ، به نام نقش رستم نیز کارهایی را دنبال کرده ، دوچندان داریوش بی شک در آغاز سلطنت خود تصمیم میگیرد که مقبره خود را در درون صخره ای حفر کند که در 6 کیلومتری تخت جمشید قرار دارد. برای این کار وی صخره ای را به ارتفاع 64متر انتخاب می کند . قسمت پایین مقبره در ارتفاع 15متری زمین است و ارتفاع نما به بیش 22 متر می رسد با خالی کردن درون صخره فضای بزرگی به صورت یک دالان ایجاد شده است که سه اتاق دارد با تاق هلالی به آن باز میشود . هر یک از اتاقها شامل سه دخمه است که در صخره کنده شده است . نما به معنای اخص کلمه – در بخش صلیبی شکل از سه ردیف نقش افقی چسبیده به هم تشکیل شده است. در ردیف پاینی کنده کاری نشده است. ردیف وسطی 4ستون دارد و دری بین دو ستون وسطی قرار دارد : این ردیف کاخ سلطنتی را نمایش می دهد. بر این ردیف شاه بازنمایی شده است که بر سکویی سه پله ای در برابر محراب آتش نشسته است ، نمایندگان 30 قوم تحت انقیاد جایگاهش را حمل می کنند . بر فراز کل صحنه تمثالهای الهی مشاهده می شود شخصیت های دیگر ، چون نگهبان (جاویدها؟) و اشراف نیز ترسیم شده اند بعضی بی سلاحند و شاید به طور استعاری عزاداری رسمی دربار را نمایش می دهد؛ برخی دیگر مسلح اند: دونفر از آنان با نوشته معرفی شده اند : گوبروو و اسپکانا (DNc-d) .

     آرامگاه داریوش به وضوح با دو نوشته سلطنتی قابل شناسایی است (DNa , Dnb). جانشیانان به او امتثال کردند و آرامگاه هایی در مجاور مقبره داربوش در صخره باری خود ترتیت داده اند . آنان بی آنکه در طرح اصلی چندان دستی ببرند ، تغییرهای خاصی در آن وارد کرده اند . چون این ارامگاه ها فاقد نوشته هستند ، تصور میشود به خشایارشا ، اردشیر اول و داریوش دوم باشد ، چنانکه دیدوروس سیسیلی آن را متذکر میشود :« در بخش ارگ در چهار پلتر*ی( plethre : واحد اندازه گیری مسافت در یونان قدیم ، برابر 29/6 متر) در 120متری کوهی است که شاهی خوانده میشود و مقبره شاهان در ان جای گرفته است ، صخره به واقع خالی شده است و در وسط آن چند اتاق است   که گورها در آنها جای گرفته است (کتاب7،فصل71،بند7). دیودورویس  مشکلات فنی دفن جسد در این مکان را نیز خاطر نشان می کند : « چون شیب ساختگی برای ودخل ایجاد نکرده بودند ، اجساد را به کمک ابزارهایی تا اتاقها بالا می بردند. » این متن یاد آور نوشته کتسیاس درباره آرامگاه دایوش است :

" داریوش فرمان داد بر کوهی که دو قله داشت ، آرامگاهی برایش برپا سازند پس چنین کردند . آنگاه که میل بازدید از آن بر وی چیره شد ، کلدانیان و خویشاوندان او را از آن منع نمودند؛ اما نزدیکانش خواستند تا بدان فرا روند ؛ وقتی چشم موبدانی که بالایشان میکشیدند بدانها افتاد ، از بیم ریسمانها را رها کردند؛نزدیکان شاه بیافتادند و بمردند. داریوش از این واعه سخت اندوهگین شد و فرمان داد ریسمان کشندگان را که چهل تن بودند گردن زنند (پرسکا § 15) " .

سرانجام باید گفت که شاد این مکان نیز مانند بیستون با پردیسی آراسته شده بود ، البته اگر بپذیریم که نقش رستم همان نوپیس تش (Nupista?) {مکان نوشتارها} است که نام آن در بعضی الواح تحت جمشیدآمده است .

منبع : کتاب امپراطوری هخامنشی جلد اول – فصل پنجم:تصاویر جهان – صفحه 2-261 به نوشته « پی یر بریان » به ترجمه ناهید فروغان